X
تبلیغات
رایتل

جرمی لین بازیکن تایوانی امریکائی با درخشش خود در تیم نیویورک نیکس توجه بسیاری رو بخودش جلب کرد و این خود مقدمه ای بود تا همه، اعم از مدیران و مسئولان تیمها تا خبرنگاران و مردم عادی هم به کلیت موضوع بصورت دیگه ای نگاه کنن.

در زندگی عادی هم با بسیاری از ما مثل جرمی لین رفتار میشه، در عین حالی که خودمون رو صاحب توانائی و یا معلومات می دونیم، تصور می کنیم که قدر و ارزش و یا بهتر بگم توجهی  که باید برامون در نظر گرفته بشه از ما دریغ میشه.البته اینجا لازمه که به اهمیت برداشت منصفانه از توانائی ها و یا بعبارتی برداشتهایی که نسبت به خودمون داریم هم اشاره کنم. بعضی اوقات برداشت غیر منصفانه ما رو از مسیر صحیح و واقعی دور می کنه. مثل داستانی که مادرها معمولا با فرزندان خودشون دارن و خیلی هم معروفه.
فکر می کنم به حواشی زندگی جرمی لین باندازه کافی پرداخته شده. موضوعی که قصد دارم بهش بیشتر بپردازم اینه که هر کدوم از ما چه تعداد از افرادی که بنوعی در کنارشون هستیم رو بخوبی ارزیابی می کنیم و چقدر از توانائی هاشون اطلاع داریم؟ چقدر برای این شناسائی سعی می کنیم؟ چقدر به همدیگه بخت بروز توانائی هامون رو میدیم؟ یا برعکس چقدر سعی می کنیم توانائی های همدیگه رو انکار کنیم؟

صحبتهای دوستی رو بخاطر میارم که روزی بمن گفت: یکی همیشه بمن می گفت که چقدر ناتوان هستم و از عهده امور بر نمیام اما با تغییر محیط الان متوجه شدم که چقدر زمینه رشد دارم و امکان پیشرفت برام مهیاست. این دوست الان مرتبا داره مراحل موفقیت رو طی میکنه.

جرمی لین یکی از چند میلیارد انسانی است که سرشار از قابلیتهای فراوانه و بالاخره فرصت بروز اونها رو پیدا کرده، فرصتی که  تا باینجا از اونها استفاده کرده و از این بابت هم شکرگزاره و هم قدر و ارزش بقیه رو بخوبی میشناسه و به اونها معترفه.



تاریخ : جمعه 28 مهر‌ماه سال 1391 | 22:35 | نویسنده : مهرداد | نظرات (0)
.: Weblog Themes By VatanSkin :.